Jestem słońcem mojego świata, a Przyjaciele energią, która pozwala mi świecić - tu poznacie tych, którzy tworzą mój świat. Sprawdzicie czy możliwe jest aby jedna pasja zastąpiła drugą, będziecie mieli okazję zwiedzić ze mną Walię.

No cóż... Anglia zachwyciła mnie dużo bardziej, niż Walia. Typowe stare, ale odrestaurowane kamieniczki, no i tętniący życiem Londyn. Tego nie da się inaczej nazwać, tętniący życiem! A Cardiff? To taki brytyjski... (bez obrazy, kochani!) Białystok. Walia to taki dziwny kraj, gdzie język angielski jest równoważny z walijskim. Wszelkie miejskie napisy widnieją w obu wersjach.

No i stopy! Przywykliśmy już do widoku ludzi maszerujących w koszulkach na krótki rękawek w grudniu (!), ale tu multum wiary chodzi w sandałach! Boso! A my 'po polskiemu' okutani w kurtki, szaliki i rękawiczki. Walijczycy są przy tym absolutnie zdrowi. Bo i dzieciaki latają tak ubrane, są zahartowani od małego.

Cardiff. Mieszanka kulturowa. Fantastyczna! Jesteśmy na pakistańskim osiedlu, mieszkamy u Afganistańczyka. Niezwykle zacni (Wojtku, pozdrawiam!) ludzie. Z całym uszanowaniem dla Uniwersytetu w Białymstoku, ale życie niewiele ma wspólnego z treściami 'wydobytymi' z Kulturoznawczej. Inne kultury są porywające! Nie zmarnuję żadnej okazji, aby je poznać!

Jejku, jak oni bulgoczą, gardłują na tej Wyspie! Angielski angielski jest dla mnie nie do powtórzenia.

Obiecuję fotki, jeśli uzbroicie się w cierpliwość...